Almere, mijn ervaring met mijn eerste toertocht.

28-7-2026 Toertocht 20 km

'Onze' Alie  en Doreen van Pampus hebben de tocht georganiseerd en Alie, Corinne, Ans, Lonneke, Marianne, Paulien, Petra, Toos en Liesbeth waren van de partij.

We werden zeer gastvrij onthaald met koffie en koek door Doreen van Pampus. Zij begeleidde ons ook bij de boten uit de loods halen en te water laten. Wat een ruimte en luxe! Twee vlotten om aan te leggen en de boten gingen heel gemakkelijk het water in en uit!

In een wherry en een C4 gingen we het water op, gewapend met plattegronden, met een keuze uit twee routes. Verreweg het meeste van het parcours was tussen het riet en het groen. We voeren langs stukjes bebouwing, langs “de grachtenpanden van Almere”, een paar keer over weids water en door twee smalle sluisjes met maar weinig verval.

Almere? Daar wil je toch niet wonen! Maar op het water is het prachtig!

En er is héél veel (roei) water. Ans die al een paar dagen in Almere bivakkeerde heeft ook aan de stad een heel positieve indruk overgehouden. Dus bijstellen dat oordeel, mocht je het ook hebben….

Veel kunst in de stad en enkele beelden aan de waterkant hebben we kunnen aanschouwen. Tja wat vonden we ervan? Soms 'apart' en 'heel bijzonder'!!

Voor de lunchpauze aangelegd bij een ruim vlot aan de Beatrixpromenade en een sfeervol terras getroffen, bij de mini-golfbaan en speeltuin, lekker schaduwrijk onder de bomen en met een hartelijke bediening.

Gewisseld van boot na de pauze en snel bleek dat elke boot twee dezelfde kaarten had… toch maar even eentje geruild!

Soms was het even puzzelen met die kaart in de hand: Hier in? Daarnaartoe?

Op het Weerwater, dat ook letterlijk weer water is: Waar is dat rood/groen dat we als tip meekregen?

Vanaf de Noorderplassen kwamen we in een idyllisch, sprookjesachtig, smal water terecht. Langs het zeeroverseiland, het muiterseiland en schateiland. Als we die namen vooraf geweten hadden, had dat ons wellicht gewaarschuwd voor wat komen ging: in het begin goed te ontwijken takken in het water. Maar die takken werden flinker en langer en veranderden allengs in een hele omgevallen boom dwars in het water. Dit obstakel was ook nog slippend te nemen. Een héél smal bruggetje waar we maximaal slippend nét door konden. Intussen waren we natuurlijk aan het twijfelen of we goed zaten. Maar volgens de kaart toch echt wel.

En dan: nóg smaller, met op het eind …een afzetting! Daar zaten we dan: Gele halve bollen, onderling met touwen verbonden, versperden de doorgang. Daarachter het lonkende ruime open water. En plotseling, bijna per ongeluk, manoeuvreerden we de brede wherry uiteindelijk er diagonaal door en konden we de C4 coachen hoe ertussen door te laveren.

Daarna was het makkelijk met een lang breed stuk rechtdoor weer terug naar Pampus, waar Doreen ons weer opwachtte met frisdrank en zoute, hartige versnaperingen.

Een heel geslaagde dag en zeer zeker voor herhaling vatbaar.

Liesbeth

PS: De kaart gaan ze aanpassen 😊