Van 8 tot 15 augustus gingen we - Carolien, Rike, Fred, Harry, Trudy, Paulien, John en Liesbeth - op roeivakantie in Gent en omgeving.
We hadden een huis gehuurd in Wingene, een fijn huis met een paar kleine “maartjes” van o.a. een trage keukenkraan en een gevaarlijk schuin geplaatste trap naar boven met te korte railingen maar, met gebruiksaanwijzing, goed te doen.
We leefden vooral buiten, behalve in de keuken dan, waar Fred en Rike na thuiskomst veel tijd doorbrachten om ons elke dag een heerlijke maaltijd te bereiden. Voor de rest van de groep ook geen uitrusten, maar, wel met de geneugten van een drankje, meestal biertje, helpen met snijden van groenten, schillen van piepers, persen van sap, voor de koks in de keuken. We hadden een prettige buitenruimte, waar we de buitenlamp regelmatig moesten aanzwaaien, een trouwe rol voor John, totdat we zo slim waren de tafel naar het bewegingsveld van de lamp te verplaatsen. Nog even natafelen en dan hup naar bed na een heerlijke, vermoeiende dag. Spelletjes mee stond in meeneemlijst, maar er is geen enkele deksel open geweest…
Maar goed, we kwamen om te roeien!
In de Witkop en Bronskop, 5 dagen op het water in en om Gent. De Koninklijke Roeivereniging Sport Gent, aan de Gentse Bosbaan, ontving ons hartelijk, maakte ons wegwijs en gaven ons tips.
De eerste dag deden we rondje Gent centrum:
Op veel plekken was het een krioelen van kajaks, motorboten, rondvaartboten en suppers. Aangemeerde boten in het centrum maakten het roeiwater soms smal, en daartussen 8 Hollanders in 2 werries…. Met betere stuurkunst laveerden we ons er echter prima doorheen. We keken onze ogen uit. Zo anders ervoeren we de stad vanaf het water dan op de oevers.
Andere dagen verkenden we de buitenwateren, oa langs de luxe villa’s van Sint-Martens-Latem. (Onderwijl konden we de architectuur en de beelden in de tuin beoordelen), voeren we over de kronkels van de Leie, langs het groen en de rietkragen met de ganzen.
Het weer was warm, heet en op het laatst erg heet. De paraplus voor het hoofd en doeken voor over de benen van de sturen waren zeer welkom. Veel pauzes voor drinken waren een must en meestal vonden we een plekje onder de bomen om de boten te vlechten als we het water niet uit konden.
Dat vlechten deden we ook na de waterval van Trudy: Bij het wisselen schommelde de boot die keer hevig, ondergetekende hield te weinig veilig boord, bewegingen leken wat wild te gaan, contrabewegingen hielpen blijkbaar niet want plotseling stond Trudy tot haar buik in het water…
Nog een val deze week, maar dan op straat op weg naar de rondleiding door het centrum van de stad. Gelukkig waren er een arts en een verpleegkundige in de groep en kwam er hulp van het café op de hoek en kon de flink gehavende vakkundig verzorgd worden. Behalve de bril gelukkig niets gebroken!
Op deze vrije woensdag dus een rondleiding van Fiet, de zeer enthousiaste gids die niets liever deed dan vertellen over zijn stad, en die ons mooie achtergronden, geschiedenis en wetenswaardigheden voorschotelde. Na een gezamenlijke lunch op de Vrijdagmarkt een paar vrije uurtjes voor elk wat wils en daarna gingen we op het Sintbaafsplein gezamenlijk uiteten. Op weg naar de bus begin van de avond nog een glimp van de zonsverduistering opgevangen, omdat we een brilletje konden lenen van 2 aardige dames die op een kruispunt brilletjes uitleenden als we ze maar teruggaven.
Helaas moest Trudy op vrijdag al naar huis voor een afscheid van een dierbare. Na haar op het station te hebben afgezet, gingen we stoer, en beetje stom…, de heetste dag op het water tegemoet. Niet zoals de vorige dagen half uur roeien, half uur sturen, maar 1 uur roeien op ½ uur sturen.
En dan zit de week er alweer op: boten uit het water, schoonmaken, op de wagen tillen… Voor mij allemaal nieuw en leerzaam.
Nog zeker te vermelden vind ik dat het jammer is voor Klaske en Dirk Jan, die veel voorwerk hebben gedaan en op het laatst niet mee konden.
Voor mij een avontuurlijke, prachtige ervaring…
Liesbeth