Zaterdag 13 juni was het weer zover: de elfde editie van de Jan Rauwerdink Regatta (JRR) bracht leden van de vereniging samen voor een dag vol sportieve strijd en gezelligheid. Jan Bol opende het evenement en benadrukte de kerngedachte achter de regatta: leden met elkaar in contact brengen, zowel op het water als op het droge, even los zijn van de bestaande teams. Ook nieuwe leden krijgen zo de kans om veel clubgenoten te leren kennen – en gelukkig zagen we ook dit jaar weer leden van de laatste lichting tussen de deelnemers.
Voor de organisatoren en bardame Wanda begon de dag al om 7.30 uur op de club. Alles moest klaar: tafels dekken, prijzen uitstallen, brood smeren, riemen en andere benodigdheden op het vlot leggen, en de teamindelingen in orde maken. Het weer werkte gelukkig redelijk mee: in tegenstelling tot vorig jaar was het niet snikheet en op een paar druppels na bleef het droog. Vooraf twijfelden we nog even of er genoeg eten zijn om iedereen te kunnen voorzien, maar die zorg bleek ongegrond: er was een overvloed aan baksels en andere lekkernijen meegenomen om de inwendige mens te verwennen en de organisatie had ook nog gezorgd voor de nodige vitamines.
In 17 heats namen de deelnemers het tegen elkaar op. In de Fuut en de Plevier roeiden de teams tot net voorbij de spoorbrug, waar Piamay en Nanja het startsein gaven voor de ongeveer 500 meter durende wedstrijd. Piamay had gedacht aan een fluitje en dat werkte toch wel een stuk beter dan roepen en gebaren vanaf de brug.
Bij de finish klokte Harro Rauwerdink weer de tijden. Elk jaar is hij van de partij en dat wordt enorm gewaardeerd!
Naarmate de ochtend verstreek, stak de wind steeds meer op en ronden na de spoorbrug werd op het laatste best een uitdaging. Gelukkig waren we strak op tijd klaar met de laatste heat en terwijl Dirk-Jan, Corinne en Harro de resultaten verwerkten, deden de deelnemers hun best om de verbrande calorieën ruimschoots te compenseren.
Aan het eind van de dag wachtte het meest succesvolle team een leuke attentie en natuurlijk heeft iedere deelnemer de ogen gericht op de felbegeerde JRR IJsvogel-wisseltrofee voor de snelste roeier, gecorrigeerd naar leeftijd en geslacht volgens de KNRB-richtlijnen.
Snelste teams:
Het winnende team ontving een fluorescerend gele bucket hat met een tinnen ijsvogelpin.
Snelste roeiers individueel (gemiddelde van geroeide teamtijden):
Lonneke mocht trots naar huis met de ijsvogelwisseltrofee en is vastbesloten om deze niet na een jaar alweer af te staan – dus volgend jaar belooft het een titanenstrijd te gaan worden!
Het was een hele gezellige en ongedwongen ochtend, waarvoor dank aan alle deelnemers en vrijwilligers!
Myriam, Dirk-Jan, Hensky en Corinne
N.B.: Link naar fotoboek volgt nog.