Op een vrijdagavond ben ik gezellig langsgegaan bij Klaske en Dirk Jan van Oostrom. Tijdens ons gesprek duizelde het me soms van alle verhuizingen die voorbijkwamen. Honkvast ? Dat zijn deze twee zeker niet. Klaske zag het levenslicht in het Zeeuwse Goes, maar heeft Friese ouders. Op haar zesde verhuisde het gezin naar Rhenen. Na het atheneum in Wageningen begon ze aan de HBO-V in Leusden, maar verhuisde al snel naar Amersfoort, waar ze het een stuk gezelliger vond. Ze werkte in het ziekenhuis en later in de wijkverpleging, maar nadat er epilepsie werd geconstateerd bij haar wilde ze van de onregelmatige diensten af. Een regelmatiger leven zou de kans op aanvallen kleiner maken. Ze koos vervolgens voor een opleiding tot apothekersassistente. Achteraf bleek ook dit best een stressvol beroep te zijn.

Dirk Jan leerde ze kennen tijdens een bergwandelkamp in Oostenrijk. Hij groeide op in achtereenvolgens Ede, Ochten en IJzendoorn, waarna hij bedrijfseconomie ging studeren in Rotterdam. Bij studentenvereniging SSR deed hij zijn eerste bestuurservaring op als praeses van zijn dispuut. Een jaar was hij ook lid bij de studentenroeivereniging ‘Skadi’, waar hij de heren-8 stuurde. Door het intensieve trainingsschema kostte dat wel een jaar studie, maar dat mocht de pret niet drukken. Zelf roeien deed hij in die tijd niet of nauwelijks.

Voor Dirk Jan’s werk bij Hoogovens IJmuiden verruilden ze Nederland maar liefst zes keer voor het buitenland: drie keer naar Duitsland en verder naar België, Zwitserland en Zweden. In totaal hebben ze veertien jaar in het buitenland gewoond en gewerkt. Klaske bleef ook daar niet stilzitten. Zij heeft veelzijdige werkervaring opgedaan: verkoop groenten (in Zwitserland), bibliothecaris en apothekersassistente (in Duitsland) en verkoop 2^e hands artikelen in een Rode Kruiswinkel (in Zweden).

In 2020 ging Dirk Jan vervroegd met pensioen en kwamen ze in Doetinchem te wonen. Op zoek naar een buitensport begonnen ze met golf, maar dat paste niet echt bij ze. De volgende optie was roeien en dat was raak. Ze begonnen drie jaar geleden enthousiast met roeien bij de Ank, elk in een ander team.

Tot mei 2023. Toen is Klaske thuis na een epileptische aanval zo ongelukkig gevallen dat ze er een ernstige schedelbasisfractuur met hersenletsel opliep. Haar evenwichtsorgaan en gehoor raakten aan één kant beschadigd en roeien lukte niet meer.  Na een intensief revalidatietraject herstelde ze zo goed dat ze het roeien weer kon oppakken. Bijzonder was ook dat haar eerste neuroloog een fervent roeier is.  Roeien 2 is binnen en de volgende uitdaging is skiffen.

Toen bekend werd dat Klaske epilepsie heeft, was er bij de Ank best wat terughoudendheid Op zich heel begrijpelijk, want je bent heel kwetsbaar in een boot en je mederoeiers kunnen  weinig doen bij een aanval. Daarom roeit Klaske met koud weer met een zelf opblaasbaar zwemvest. Toch is de kans op een aanval tijdens lichamelijke inspanning erg klein. Wel is het belangrijk na de inspanning goed op te letten, vooral bij chaos op het vlot, stress is namelijk een risicofactor.

Relevant en leuk weetje: Viktorija Senkuté uit Litouwen, won bij de afgelopen Olympische Spelen zelfs brons in de skiff, ondanks epilepsie.

Inmiddels zijn zowel Klaske als Dirk Jan niet meer weg te denken bij de Ank. Dirk Jan nam recent de functie van penningmeester over van Stefan en is daarnaast nog actief in allerlei commissies en functies. Klaske heeft alvast één taak van hem overgenomen: lid van de toercommissie. Ze maken graag toertochten en kijken ernaar uit verder te blijven werken aan hun roeitechniek.

Naast hun activiteiten bij de Ank zetten ze zich in als vrijwilliger, o.a. bij Fietsmaatje, waarbij je op een duofiets met elektrische trapondersteuning fietstochten maakt met mensen die niet meer zelfstandig kunnen fietsen.

Ze wonen nu trouwens alweer zes jaar in Doetinchem. Hoog tijd voor een verhuizing leek mij. Maar zonder werkgever die alles voor je regelt is verhuizen toch best een onderneming en bovendien wonen ze hier heerlijk. Gelukkig maar, dan blijven ze ook vast nog wel even bij de Ank!

Klaske en Dirk Jan geven het strokje door aan ______